Begin deze maand kreeg ik de gelegenheid om een dag te fotograferen in de Achtertuin van Erwin Goossens. Een open plek, verscholen midden in een bosperceel, gelegen tussen akkers en weilanden nabij Alphen-Chaam. Niet ver van Tilburg, vlak tegen de Belgische grens.
De reden van onze trip was een duivensoort die in Nederland nauwelijks nog voorkomt—laat staan dat je die bij een voerplek of drinkvijver aantreft. Maar hier dus wel: de zomertortel. De houtduif en de Turkse tortel zijn vertrouwde verschijningen, holeduifjes zien we iets minder vaak maar met naar schatting 50.000 broedparen zijn ze nog regelmatig te spotten. De zomertortel daarentegen is écht zeldzaam geworden. Met slechts ongeveer 600 broedparen in Nederland staat hij inmiddels op de rode lijst.
De achteruitgang van hun leefgebied—denk aan het verdwijnen van kleinschalige landbouw—maar ook de jacht tijdens hun trek naar het zuiden speelt hierin een rol. Want ja, zomertortels trekken weg in de winter: zo’n 4.000 kilometer, tot ver voorbij de Sahara. In de zomer keren ze terug naar het noorden om te broeden en hun jongen groot te brengen.
Het blijft altijd spannend: heb je de reis niet voor niets gemaakt? Landt de gewenste soort daadwerkelijk voor de hut, op de zorgvuldig gekozen setting? Dit keer werden we gelukkig niet teleurgesteld. Eén zomertortel kwam zelfs twee keer uitgebreid op bezoek in de Achtertuin. De foto’s spreken voor zich.
Natuurlijk zagen we nog veel meer soorten: roodborstjes, waaronder enkele jonge exemplaren, maar ook groenling, heggemus, gaai, buizerd, merel en lijster lieten zich zien.
Al met al een geslaagde fotodag. En nogmaals: de foto’s spreken voor zich.
