De eerste week van het nieuwe jaar bracht voor Nederlandse begrippen ongekend veel sneeuw.
Dat bleef gelukkig een paar dagen goed liggen.
Met de drone ben ik de lucht in geweest en heb een paar opnames gemaakt bij Leersum, boven de Utrechtse Heuvelrug. De zon was er niet, dus weinig kleur, maar wel een mooi grafisch beeld.
De volgende dag was er een mooi winterzonnetje. Ideale omstandigheden om naar de vogelhut te gaan. Met die kou en sneeuw verwacht ik veel vogels en veel soorten aan te treffen. Maar vogels genoeg, het aantal soorten iets minder. Geen wintergasten zoals de keep of barmsijs, maar de gewone soorten die we in Nederland gewend zijn, niet minder mooi.
Wel waren er veel zwarte mezen. Die broeden ook in Nederland, maar in de winter komen er ook duizenden vanuit het noorden en oosten van Europa om hier te overwinteren. Zodoende kom je die ook veel tegen op de plaatsen waar gevoerd wordt met voedersilo’s, pindacake, pinda’s en vetbollen, zoals bij onze foto-vogelhut.
Eerst ben ik een poos in de hut gaan zitten en heb ik mooie foto’s kunnen maken van pimpel- en koolmezen, boomklever, grote bonte specht, vink, merel en roodborst. Maar de zwarte mees liet zich niet zien.
Toen wilde ik stoppen met fotograferen en ging ik de voedersilo’s weer terughangen. (Deze hangen rondom de hut als we niet in de hut zitten, maar halen we weg als we gaan fotograferen en voeren dan alleen op de setting waar we de vogels graag willen hebben voor het mooie plaatje.) Ik was dus bezig af te sluiten, maar de vogels waren zo gretig dat ze vanuit de boomtakken op de voedersilo’s landden, terwijl ik er twee meter bij vandaan stond.
En daar waren de zwarte mezen dan, die ik die ochtend nog niet voor de lens had gezien. Nu zijn de wintergasten, zwarte mezen, vrij tam en die accepteerden mij op een afstand van een meter. Dus heb ik mijn camera weer gepakt, maar nu uit de hand naast de hut, kort bij de silo’s. Dat leverde mooie foto’s op van de mezen op de dik met sneeuw bedekte takken.
Geslaagde ochtend dus. Op de terugweg heb ik met de smartphone nog snel wat plaatjes geschoten, omdat het winterzonnetje zo mooi tussen de bomen door prikte.
We hadden nog wel meer willen doen met die mooie sneeuw, maar helaas — of misschien ook wel weer aangenaam voor het dagelijks leven van alledag — was de sneeuwpret weer gauw voorbij. Gelukkig hebben we de herinneringen nog, inclusief een serie mooie foto’s.
